Երևանում՝ 11:07,   4 Մարտ 2024

Ինձ համար անգնահատելի արժեք են մարզաշապիկի գերբը, դրոշն ու հենց ազգային ընտրանին. Վահան Բիչախչյան

Ինձ համար անգնահատելի արժեք  են մարզաշապիկի գերբը, դրոշն ու հենց  
ազգային ընտրանին. Վահան Բիչախչյան

ԵՐԵՎԱՆ, 7 ՀՈՒՆԻՍԻ, ԱՐՄԵՆՊՐԵՍ: Հայաստանի ֆուտբոլի ազգային թիմում շարունակվում է սերնդափոխությունը․ ավագ սերնդին փոխարինելու է գալիս նորը՝ նոր երազանքներով, նոր ձգտումներով, նոր հավատով ու մեծ ակնկալիքներով: Հայկական ակումբային ֆուտբոլի պատմության մեջ դեռևս քիչ անուններ կան, որոնք հայկական ակումբների սաներն են, սկսել են ներքին առաջնությունից և իրենց փորձում են եվրոպական առաջնություններում:

Ազգային թիմի հեռանկարային մարզիկներից և մեծ հույս ներշնչող ֆուտբոլիստներից մեկը Վահան Բիչախչյանն է: Բիչախչյանի հետ մեր հանդիպումը կայացավ իր հարազատ Գյումրի քաղաքում` «Շիրակ»-ի մարզադաշտում: Այն մարզադաշտում, որտեղ Վահանին սիրում են հարազատ զավակի պես: «Արմենպրես»-ի հետ զրույցում Բիչախչյանը պատմեց անցած ճանապարհի, գալիք անելիքների և իր ֆուտբոլային փիլիսոփայության մասին:

2023.06.02_14.59.52.57.JPG (620 KB)

-Վահան, Ձեր ընտանիքում սպորտը, ֆուտբոլը կոլորիտի մի մասն է: Ինչպե՞ս սկսվեց ֆուտբոլում Ձեր ճանապարհը: Ինչպե՞ս հասկացաք, որ այս մարզաձևն է ձերը:

-Եթե անկեղծ՝ հասկանալու կարիք չկար: Ֆուտբոլն իմն էր, երբ հասա գիտակցության մակարդակի: Մանկության տարիներին էլ գնդակը, ֆուտբոլը իմ առօրյայի մի մասն են եղել: Սերը ֆուտբոլի հանդեպ, կարելի է ասել,  ի ծնե է ինձ մոտ: Ոչ մի ֆուտբոլիստ կամ խաղ չի եղել պատճառը, որ սկսել եմ սիրել այս մարզաձևը: Պարզապես սիրել եմ այն, իսկ ժամանակի ընթացքում սկսել եմ ավելի լուրջ վերաբերվել այս մարզաձևին:

-Ձեր պապիկը ծանրորդ է, հայրը` ֆուտբոլիստ: Առիթ չի՞ եղել այլ մարզաձևերում էլ ձեզ փորձել:

-Ի սկզբանե հայրս ցանկություն ուներ, որ ես ծանրամարտով զբաղվեի: Մի քանի մարզում էլ ըմբշամարտում եմ ունեցել: Բայց սկզբից ի վեր էլ ֆուտբոլին ոչինչ չի փոխարինում: Ոչ ծանրամարտը, ոչ էլ ըմբշամարտը չկարողացան գերազանցել ֆուտբոլին:

2023.06.02_14.31.13.21.JPG (755 KB)

-Սովորաբար բարդ է որդիների այն ճանապարհը, ովքեր ընտրում են իրենց  հոր ուղին: Ի՞նչ արձագանք ստացաք ավագ Բիչախչյանից:

-Առավել երիտասարդ հասակում ուրիշ մոտեցում ես ունենում, երբ մեծերը խորհուրդներ են տալիս, երբ խիստ կամ ոչ խիստ տոնով ինչ-որ բան են ասում, սովորեցնում, երբեմն մտածում ես, որ դու ճիշտ ես, սխալը նրանք են, բայց հիմա, հետ նայելով, հասկանում եմ, թե որքան ճիշտ խորհուրդներ եմ ստացել նրանից: Խորհրդատուների շարքում կարևոր դեր ունի նաև իմ մարզիչներից Արտակ Ադամյանը: Բայց այդ խիստ դաստիարակության,  խորհուրդների կարիքն ունեցել եմ: Գուցե, ամեն ինչ այլ կերպ զարգանար, եթե հայրս քիչ խիստ լիներ: Սովորել եմ նրա խորհուրդները կյանքիս մի մասը դարձնել, աշխատել դրանց վրա և ժամանակի ընթացքում հասկացա, որ նրանք ինձ ճիշտ ճանապարհի վրա են դրել:  

-Սպորտը Շիրակի մարզում՝ առավել ևս Գյումրիում, տարերքի պես մի բան է: Ի՞նչն եք ամենաշատը հիշում «Շիրակ»-ում կամ առավել շատ կարոտում:

-Գյումրին, «Շիրակ»-ն իմ տունն է: Այստեղից եմ սկսել ճանապարհս, կայացել որպես անձնավորություն ու ֆուտբոլիստ: «Շիրակ»-ը միշտ էլ առանձնացել է իր կարգապահությամբ, և հիշում եմ, որ ամեն խաղում միշտ մրցել ենք հաղթանակի համար: Թեպետ շատ երկար չեմ խաղացել «Շիրակ»-ում, սակայն այն ժամանակ, երբ ես էի խաղում, ակումբում ուժեղ կազմ կար, և մարզիչները քեզ հենց այնպես չէին ընդգրկի թիմում: Իհարկե, կարոտում եմ «Շիրակ»-ը: Այն կարծիքին եմ, որ կարող էի ավելին տալ թիմին` մի մրցաշրջան ավել խաղալով այստեղ:  Քիչ եմ վայելել այստեղ խաղալու բերկրանքը:

2023.06.02_14.36.49.05.JPG (956 KB)

-«Ժիլինա», «Պոգոն». երկու առաջնություն` սլովակական ու լեհական: Ի՞նչ փուլեր անցաք այս առաջնություններում:

-«Ժիլինա» տեղափոխության տարում թիմը դարձել էր չեմպիոն, և ակումբի մարզիչներն առավելագույնի ակնկալիքներ ունեին: Ինձ համար էլ դժվար էր, քանի որ երիտասարդ էի, նոր երկրում, նոր ակումբում և լեզվին անծանոթ: Հետո սկսվեց բարդ փուլ, երբ վնասվածքներն ի հայտ եկան այն ժամանակ, երբ պատրաստ էի խաղաժամանակ ստանալուն: Իմ կյանքում դա ծանր շրջան էր: «Ժիլինա»-ն ինձ շատ բան է տվել, և այնտեղ անցկացրած ժամանակը կարևոր փուլ էր ինձ համար: «Պոգոն»-ին էլ միացա, երբ երիտասարդներով լավ թիմ էր ձևավորվել: Եթե անկեղծ՝ չէի կարծում, որ այդքան արագ կմերվեմ թիմին:  Ու, քանի որ լեհերենը սլովակերենին մոտ է, շատ կարճ ժամանակում նաև լեհերեն սովորեցի, ինչն ինձ հիմա օգնում է լավ լեզու գտնել ակումբի ֆուտբոլիստների, մարզիչների ու երկրպագուների հետ:  Ֆուտբոլը փոփոխվում է, ու ես սպասում եմ իմ հնարավորությանը:

-Ո՞րն է Ձեր նպատակը՝ որպես կարիերայի հաջորդ քայլ:

-Չեմ սիրում նպատակներիս մասին խոսել: Յուրաքանչյուր ֆուտբոլիստ միշտ էլ ձգտում է առավելագույնին: Նպատակներն են, որ ինձ մոտիվացնում են, ուժ տալիս: Գիտակցում եմ, որ ֆուտբոլիստի կյանքն էլ երկար չէ, և պետք է փորձել ամեն գնով բարձրանալ: Ու շատ կարևոր է, որ վերջում դու քո խղճի առաջ հանգիստ լինես: Միշտ ձգտում եմ, հակաֆուտբոլային քայլեր քիչ անել և ամեն ինչ ծառայեցնում եմ հանուն ֆուտբոլի:

2023.06.02_14.32.33.40.JPG (1.33 MB)

-Բոլորս ներքուստ գիտենք, թե իրականում ինչի ենք ունակ: Ոմանց մոտ ստացվում է «ես»-ից առավելագույնը քաղել, ոմանց մոտ` ոչ: Արդյոք Դուք Ձեզ ֆուտբոլային 5 թոփ լիգաներում տեսնում եք:

-Միանշանակ, թոփ 5 լիգաներից մեկում խաղալը իմ նպատակն է: Փոքր տարիքից ունեմ այդ երազանքը: Որքան հնարավորություններս թույլ կտան, այդքան հեռու կգնամ: Առավելագույնս և ավելին կանեմ այդ լիգաներում խաղալու համար: Այդ ճանապարհին, կարծում եմ, ինքս եմ իմ մրցակիցը` հատկապես որ հասկանում եմ, որ հնարավոր է այդ երազանքն իրականության դարձնել:

-Դուք ձեր նորամուտը հավաքականի կազմում տոնել եք 2020 թվականին և 20-ից ավելի հանդիպում եք անցկացրել: Որքանո՞վ է ոգևորիչ ձեզ համար Հայաստանի ֆուտբոլի ազգային թիմի մարզաշապիկով դաշտ դուրս գալը:

-Ես բառերով չեմ կարող նկարագրել, թե ինչ կարևորություն, արժեք ունի ինձ համար Հայաստանի ազգային թիմում խաղալը: Ինձ համար անգնահատելի արժեք  են մարզաշապիկի գերբը, դրոշն ու հենց  ազգային ընտրանին: Էմոցիոնալ տեսանկյունից դեռ մանկուց տեսել եմ, թե ինչ ոգևորությամբ էին սպասում հավաքականի խաղերին: Հիմա ինձ համար մեծ պատասխանատվություն է խաղալ ընտրանու կազմում: Թեպետ 20 խաղից ավելի եմ խաղացել հավաքականում, սակայն դեռևս չեմ տվել այն ամենը թիմին, ինչն ուզում եմ անել ու տալ ընտրանուն: Ամեն ինչ անում եմ ու անելու եմ, որ գոլերով ու խաղով ավելի շատ հաղթանակ պարգևեմ իմ թիմին:

2023.06.02_14.33.35.15.JPG (704 KB)

-3 տարին քիչ ժամանակահատված չէ հավաքականում տեսնելու այն «բաբախող սիրտը», որ ունի ընտրանին: Ի՞նչը կարող է դառնալ հավաքականի հաղթաթուղթը:

-Այժմ հավաքականում սերնդափոխություն է, բայց լիահույս եմ, որ ժամանակի ընթացքում լավ հավաքական ենք դառնալու: Հայաստանի ֆուտբոլի թիմը մեծ ներուժ ունի ուժեղ հավաքական դառնալու համար:  Եթե հագնում ես հավաքականի մարզաշապիկն, ուրեմն պատրաստ ես դրան:

-Հայաստանի ազգային թիմում մի շարք նորեկներ կան: Ըստ Ձեզ՝ ի՞նչ նորարարություն կբերեն նրանք թիմին:

-Այժմ հավաքականում երիտասարդները գերակշռում են, մեծ ձգտումներ ունենք բոլորս: Նորեկներն էլ ցանկությամբ լի են, մոտիվացված: Լիահույս եմ, որ մի քանի խաղ հետո, երբ իրար ավելի լավ կճանաչենք, ցույց կտանք ընտրանու իսկական ներուժը:

2023.06.02_14.34.56.37.JPG (862 KB)

-Հավաքականն ունի նաև նոր գլխավոր մարզիչ: Ըստ Ձեզ՝  ի՞նչ ֆուտբոլային  փիլիսոփայության կրող է Ալեքսանդր Պետրակովը:

-Կարող եմ ասել, որ նա կարգապահություն սիրող, անմնացորդ նվիրվող ֆուտբոլիստների է սիրում: Բայց նրա դեպքում բարձր մակարդակի վրա պետք է լինի գնդակով ու առանց գնդակի խաղը: Հույս ունեմ, որ իր որ նա իր փորձով շատ մեծ օգուտ կբերի Հայաստանի հավաքականին:

-Առաջիկայում Հայաստանի ազգային թիմը երկու հանդիպում ունի Ուելսի և Լատվիայի հետ: Ինչպիսի՞ մրցակիցներ են նրանք մեր ազգային թիմի համար:

-Ուելսի հավաքականին կհամեմատեմ Շոտլանդիայի ընտրանու հետ, որի հետ խաղալու փորձ ունենք: Ուելսը լավ թիմ ունի, ֆիզիկապես լավ պատրաստված են, արագ ու ուժային  ֆուտբոլ են խաղում, բայց ֆուտբոլն այժմ շատ է փոփոխության ենթարկվել: Մենք էլ ուժեղ կողմեր ունենք: Ճիշտ է՝ դժվար հանդիպում է սպասվում:

2023.06.02_15.00.39.99.JPG (607 KB)

-Բոլոր ժամանակների լավագույն ֆուտբոլիստներն՝ ըստ Ձեզ:

-Ես տեսել եմ Մեսիի ու Ռոնալդուի խաղերը: Երկուսն էլ տարբեր են: Ռոնալդուն բարձունքների հասել է իր կարգապահության և աշխատասիրության հաշվին, իսկ Մեսին՝ տաղանդի ու աշխատասիրության: Ինձ ավելի հոգեհարազատ է Ռոնալդուն:

-Ասում են սպորտում մեծ բարձունքների հասնում են տաղանդավորները կամ աշխատասերները: Ձերը տաղա՞նդն է, թե՝ աշխատասիրությունը:

-Աստված տվել է ինձ ֆուտբոլ խաղալու ու հասկանալու ունակությունը, բայց այդ ամենն արժեք չի ունենալու, եթե նպատակներիդ հասնելու համար չաշխատես ամեն օր: Բայց վստահ եմ, եթե ֆուտբոլին նվիրվես ամբողջությամբ, ֆուտբոլը կվերադարձնի եռակի անգամ շատը:

2023.06.02_15.16.20.48.JPG (549 KB)

-Եվ վերջում: Կյանքդ կախված է մեկ 11 մետրանոց հարվածից: Ո՞ւմ կվստահես հարվածը:

-Ոչ մեկին (ծիծաղում է. հեղ.): Բախտս ոչ մեկի չեմ վստահի:

-Վահան, շնորհակալ եմ հաճելի զրույցի համար:

Հարցազրույցը` Վարվառա Հայրապետյանի

Լուսանկարները` Հայկ Մանուկյանի

 

 

 

 

 

 

 


Բաժանորդագրվեք մեր ալիքին Telegram-ում






youtube

Բոլոր նորությունները    


Digital-Card---250x295.jpg (26 KB)

12.png (9 KB)

Գործակալության մասին

Հասցե՝ Հայաստան, 0002, Երեւան, Սարյան փող 22, Արմենպրես
Հեռ.՝ +374 11 539818
Էլ-փոստ՝ [email protected]